බිඳුණු මතක

පුලින තලාවක

වැතිර බලා ඉමි 

සුනිල නුවන් යුග 

සිනා ඉසින හැටි 

සිනිඳු සුමුදු නිල් 

දියවැල් සැලි  සැලි

ඔබේ සිනා වැල් 

සිහිකරවන හැටි 

පුලින තලාවක 

වැතිර බලා ඉමි 

මගේ මතක පොත 

ගොඩට ගසන හැටි 

මුතු බෙලි කටුවක 

පෙරදින සැගවූ  

රහස් කතා 

මුතුවකට හැරෙන හැටි 

පුලින තලාවක 

වැතිර බලා ඉමි 

නුඹව සොරා ගත් 

සිඳු  නංවන සිරි 

 2009.

 

radio කවිය

නිමිත්ත : "නංගි, programme  එක ඔයාගෙනෙ , ඔය කැමති දෙයක් ලියන්න. හැබැයි  බබෝ , දේශපාලනේ  තහනං , වෙන ඕනේ දෙයක් !"

starting  the  mission:   "නොමල ගේකින්  අබ හෙවීම"

කැමති ගොඩක් දේවල් මගේ හිතේ ඇතේ 

සමහර දෙයක් මේ වනතෙක් කියා  නැතේ

යකඩ කටින් ඒ හැම දේ  කියන තැතේ 

අනේ අපොයි  උඩු හුළගේ  ගසා  යතේ 

ලොක්කා  බලේ ඇති  අපගේ පින් කඳකී 

අක්කා වෙහෙර මහා දේවිගේ  පිළිරුවකී 

මේ  පද දෙකම දික් කරකර හදමු  වැකී 

 ඒකෙන් තුසිත පුර දොරටුව අරිනු හැකී ...

2/12/2012

අකම්පිත

 කල්පයක් කල් ගතව 

වෙන ඉරක් පෑයුවත් 

මතක පොඩි කර මතින් 

බිම නොලා සන්සුන්ව 

ජීවිතේ දුක් කන්ද 

සිනාසී නැග යන්න 

වෙර  දරණ  පහන් සිත 

අකම්පිත 

උගුර  කට  කාරවන 

ජීවිතේ තිත්ත රස

 සීනි දවටා  ගිල්ලවන 

වැඩසිටින 

තිස් තුන් කෝටියම නොදකින දුක නිවන 

රස කතාවෙන් සිත තවන 

උත්තම මිතුරු සිත 

අකම්පිත 

වැඩ  ඇවිළී  හිස ගිනිගෙන 

ආ ගිනිදැල් පැතිරෙන කල 

සිනා  සිසී  නිස්සබ්දව 

ඒ ගින්නෙන් ජොඉන්ට් උරන 

හිතුවක්කරම කවි සිත 

අකම්පිත 

කණාමැදිරි එලි දිලිසෙන 

තරු ලකුණින් මග එළිවෙන 

අනාගතේ මතුයම් දින,

කවට කතා දොඩමලු මැද 

සිතින්  ගැයුණු නිබ්බුත පද 

ගැන නොම දැන නිවන්  සොයන 

කිට්ටුවර ඥාති පින්සිත 

අකම්පිත.

26/10/2012

මතක

නිමිත්ත : ගාල්ලේ තාත්තාගේ මහ  ගෙදරින් කොට්ටාවේ අලුත්  ගෙදරට සදාකාලික  මාරුවක් වූ  පසු 

 ඉබාගාතේ  යන 

පෘතග්ජන සරීරය 

කවි ගී  කොටා නැති 

කට්ට කළු ගල් හිත 

තකට තක 

මේ  ගන්දබ්බ  කොට්ටාවට 

මක් කරන්ටද වෙන 

දුක් ගන්නේ කුමට මේ  තරමට 

වෙමි මම විපිළිසර 

ඔබ හැමගේ පැන ඉදිරිපිට 

හැබැයි  ඔබ හැමට 

දෙන්ට උත්තර තියන 

පොතක් හඳුනමි මම 

හොඳට 

ඒ  උනත් 

අව් වැසි සුළං 

මේ කෝකෙනුත් අකම්පිත 

කොයි කාලෙටත් 

හොඳම උත්තර සපයන 

" තාත්තාගේ මතක පොත "

කාටත්  අමතකව 

තවම තනිවම

 ගාල්ලේ  ගෙදර 

ගල් බංකුවේ 

අඹ ගහ යට 

12/11/12

මම ගම සහ කොළඹ

ගමෙන් ගෙන ආ හිත 

එල්ල බෝල  කූඩුවේ 

ණයට ගත්  හීන හැඳ 

ඇදෙමි මුඩු  බිම් තීරුවේ 

ගිනියම් හිරු දහස 

යටින් වැලපෙන  මාවතේ 

කෙලවර නොදැන යන 

මගෙ දුවනගිරි ජීවිතේ 

නතර කර මොහොතකට 

ගන්ට හුස්මක් සිතුලෙසේ 

ගමට යන හීනෙට 

අත්තටු ඇවිත් ඉගිලෙතේ 

දැන් ඉතින් කෝකත්  එකයි 

ඉන්නවා  මම මෙහේ 

හිත හදන් " මේ  තමයි 

සංසාර චක්කරේ "

ජිවිතේ  තිරිංගය 

කඩා  විසිකොට හිතුමතේ 

කඳුළු හිරකර හිනැහෙමි 

"කොළඹ  මට දැන්  ගම වගේ "

25/09/2012